Kanalizacja do prywatnego domu: jak prawidłowo ułożyć na miejscu i wybrać niezbędne materiały. Rodzaje i zasada działania kanalizacji

Jak zrobić kanalizację w prywatnym domu, to pytanie, które prędzej czy później pojawia się przed właścicielem długo oczekiwanego prywatnego domu lub domku. W rozwiązanie tego problemu zaangażowani są mieszkańcy sektora prywatnego, którzy nie mają możliwości wyposażenia scentralizowanej sieci łazienkowej i kanalizacyjnej. Jak prawidłowo osuszyć prywatny dom, powie Ci redakcja portalu.

Gdzie zlokalizować kanalizację na terenie

Zanim odpowiesz na to pytanie, musisz zagłębić się w teorię. A przede wszystkim przestudiuj klasyfikację szamba i sprzętu kanalizacyjnego.

  • Wewnętrzne – sieci kanalizacyjne zlokalizowane wewnątrz budynków i budowli. Są zamknięte w jednym obwodzie i służą do odprowadzania wody wykorzystywanej do celów technicznych (do mycia naczyń, zmywania naczyń, pralni itp.), A także odpadów ludzkich.
  • Zewnętrzne – sieci zlokalizowane na zewnątrz budynków i służące do odprowadzania ścieków do dalszego transportu (sieci scentralizowane), usuwania lub akumulacji (szamba i inne konstrukcje).

Ponadto zewnętrzne sieci kanalizacyjne są klasyfikowane jako:

  • autonomiczne i scentralizowane;
  • do kanalizacji burzowej i przydomowej.

Ścieki burzowe (drenaż) układane są na obwodzie budynku lub konstrukcji, a także w określonych obszarach krajobrazu i służą do odprowadzania wód opadowych wyrażonych w postaci opadów atmosferycznych. Z reguły woda drenażowa jest odprowadzana do scentralizowanej kanalizacji burzowej, ale gdy tworzone są systemy autonomiczne, są one zbierane do systemu domowego. Wybierając opcję umieszczenia kanalizacji, należy kierować się zasadami i przepisami przewidzianymi w obowiązujących przepisach, w których wybór miejsca do zainstalowania konstrukcji odwadniającej jest jasno uregulowany.

Wymagania dotyczące prowadzenia i układania kanalizacji zewnętrznej reguluje Kodeks Przepisów „SP 32.13330.2012 Kanalizacja. Sieci i urządzenia zewnętrzne. Zaktualizowane wydanie SNiP 2.04.03-85 (z poprawką nr 1) ”.

Ponadto przy umieszczaniu systemów kanalizacyjnych na terenie terenu należy przestrzegać pewnych odległości między nimi a innymi budynkami, które są regulowane przez „SNiP 30-02-97 * Planowanie i rozwój terytoriów stowarzyszeń ogrodniczych domków letniskowych obywatele, budynki i budowle (z poprawką nr 1) ”.

Zgodnie z tym dokumentem należy zachować następujące wymiary:

Rodzaj budynku Odległość, metry
Budynek mieszkalny – ubikacja (szambo) 12
Budynek mieszkalny – prysznic (wanna) osiem
Cóż (dobrze) – toaleta osiem
Cóż (dobrze) – szambo trzydzieści
Budynki gospodarcze – ubikacja (szambo) jeden

Dla tych, którzy chcą zaoszczędzić pieniądze i nie dostać się do kałuży: szczegółowy system kanalizacji zrób to sam w prywatnym domu. W specjalnej publikacji naszego portalu opowiemy szczegółowo, jak samodzielnie zaprojektować system kanalizacyjny. Dowiesz się o zasadach sporządzania schematu, które rury wybrać i jak je prawidłowo podłączyć oraz etapy prac nad kanalizacją własnymi rękami.

Zasada działania systemu kanalizacyjnego

Sieci kanalizacyjne, zgodnie z zasadą działania, są pod ciśnieniem, pracując z wykorzystaniem pomp kałowych, oraz bezciśnieniowe, gdy dreny spływają w sposób naturalny pod wpływem siły grawitacji wywołanej przez kąt nachylenia ułożonych rur. Podczas budowy systemów kanalizacyjnych dla letniej rezydencji lub domu wiejskiego możliwa jest tylko opcja z naturalnym obiegiem. W takim przypadku autonomiczną kanalizację można wykonać w postaci:

  • oczyszczalnie biologiczne – wykonywany jest wysoki stopień oczyszczenia , po którym uzdatniona woda jest odprowadzana do środowiska zewnętrznego;
  • szambo – zapewniające zbieranie i oczyszczanie ścieków przy użyciu bakterii beztlenowych;
  • zbiornik magazynowy – za jego pomocą gromadzone są ścieki, po czym są one w całości usuwane za pomocą specjalnego sprzętu (cysterna wyposażona w pompę lub jej autonomiczny odpowiednik);
  • sucha toaleta – nadaje się tylko do okresowego użytku (usuwanie ludzkich odchodów);
  • szambo – jest najbardziej prymitywną wersją urządzenia takich konstrukcji, powoduje zanieczyszczenie środowiska.

Zasady obliczania sieci kanalizacyjnych

Aby kanalizacja w prywatnym domu działała przez długi czas i bezawaryjnie, ważne jest prawidłowe obliczenie wszystkich niezbędnych parametrów, a mianowicie:

Sprawdź obciążenie sieci wewnętrznych: średnio około 200 litrów na osobę. W przypadku szamba dane te są mnożone przez trzy. Przy wyborze sprzętu należy wziąć pod uwagę taką objętość szamba w ilości 600 litrów na każdego członka rodziny.

Ponadto ważne jest, aby wziąć pod uwagę całkowitą objętość ścieków, biorąc pod uwagę wszystkie elementy systemu:

  • zbiornik magazynowy – określa się wymaganą objętość, tak jak przy obliczaniu sieci wewnętrznych, tj. średnie wartości dzienne;
  • szambo – średnią wartość dobową należy pomnożyć przez trzy, co wynika z trzydniowego osiadania ścieków w podobnej strukturze;
  • oczyszczalnia biologiczna – wydajność konkretnego modelu znajduje odzwierciedlenie w jego charakterystyce technicznej.

I ostatnia kwestia. Obliczanie sieci zewnętrznych. Średnica zewnętrznych rur kanalizacyjnych musi mieć przepustowość zapewniającą przepływ ścieków. Z reguły do ​​sieci zewnętrznych stosuje się rury o średnicy 110-200 mm. Konieczne jest uwzględnienie głębokości zamarzania gleby w miejscu instalacji, a jeśli niemożliwe jest ułożenie rur poniżej tego znaku, należy podjąć środki w celu ogrzania takich obszarów (grzejny kabel elektryczny, grzejniki i inne środki).

Właściwy dobór rur kanalizacyjnych jest kluczem do pomyślnego funkcjonowania przez wiele lat

Wybierając materiały użyte do instalacji kanalizacji w prywatnym domu , należy zwrócić uwagę na następujące wymagania dotyczące rur używanych do tych celów:

  • wytrzymałość produktów powinna zapewniać długotrwałą eksploatację bez konserwacji zapobiegawczej;
  • odporność na różnego rodzaju wpływy zewnętrzne (mechaniczne, chemiczne itp.) musi być wysoka, aby zapewnić bezpieczne użytkowanie przez cały okres eksploatacji;
  • prostota i łatwość prac instalacyjnych;
  • gładka powierzchnia wewnętrzna.

Wymagania te spełniają rury wykonane z żeliwa i różnego rodzaju wytrzymałych tworzyw sztucznych.

Materiały, z których wykonane są rury kanalizacyjne

Żeliwo to materiał, który do niedawna był niezbędny przy produkcji rur kanalizacyjnych. Jego główne zalety to wytrzymałość i długa żywotność, a do wad znaczna waga, nierówna powierzchnia wewnętrzna i trudność wykonywania prac instalacyjnych, zwłaszcza we własnym zakresie. Polichlorek winylu (PVC) to nowoczesne wytrzymałe tworzywo sztuczne, które wytrzymuje duże obciążenia, ponadto materiał ten nie pozwala na przedostawanie się ścieków do gruntu.

Inne korzyści obejmują:

  • wytrzymałość i trwałość;
  • odporność na substancje aktywne chemicznie (odczynniki) i promienie ultrafioletowe;
  • łatwość instalacji;
  • przystępny koszt.

Wśród niedociągnięć należy zauważyć:

  • gdy temperatura wzrośnie powyżej 70˚С, topi się;
  • gdy temperatura spadnie poniżej 0˚С, staje się kruchy;
  • podczas spalania wydziela gaz szkodliwy dla zdrowia ludzkiego.

Najlepszym materiałem do produkcji rur o różnym przeznaczeniu jest polipropylen (PP). Ma wszystkie zalety związane z analogami PVC i nie ma nieodłącznych wad. Dodatkowo przy montażu kanalizacji można zastosować rury stalowe i ceramiczne oraz azbestocementowe. Główny asortyment rur wymaganych do instalacji autonomicznego systemu kanalizacyjnego w wiejskim domu, wykonanych z różnych materiałów, przedstawiono w poniższej tabeli.

Materiał Wymiary, mm (średnica × grubość ścianki × długość) Rodzaj kanalizacji Koszt, ruble
PCV 160 × 3,6 × 500 Na wolnym powietrzu 359
160 × 4,0 × 3000 1000
110 × 3,2 × 3000 550
PP 160 × 3,6 × 500 290
160/139 × 6000 2 300,
PCV 32 × 1,8 × 3000 Wewnętrzny 77
50 × 1,8 × 3000 125
110 × 2,2 × 3000 385

Tabela nie pokazuje całej gamy rur produkowanych przez przemysł, ale kolejność cen na te produkty jest jasna. Aby uzyskać pełne informacje, należy skontaktować się z organizacjami handlowymi specjalizującymi się w sprzedaży sprzętu hydraulicznego.

Podstawowe zasady wykonywania prac instalacyjnych

Podczas budowy sieci kanalizacyjnych w wiejskim domu należy przestrzegać pewnych zasad.

  1. Przed rozpoczęciem pracy konieczne jest sporządzenie planu-schematu sieci inżynieryjnych
  2. Zastanów się nad sekwencją wszystkich czynności
  3. Pomyśl o dokładnym miejscu i głębokości wykopu, wyrównaj dno wykopu pod rurami i sam szambo. Dodaj piasek i żwir na dno.
  4. Podczas układania rur z domu należy zachować odpowiedni kąt.

Średnica rur zasilających musi być dostatecznie szeroka, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie całego systemu. Najczęściej stosowana standardowa przekątna 100-110 mm.

Wymagania dotyczące organizacji sieci wewnętrznych:

  • minimalne średnice rurociągów dla poszczególnych odcinków sieci powinny wynosić: umywalki – 32–40 mm, wanien i natrysków – 50 mm, do podłączenia kilku urządzeń – 70–85 mm, dla muszli klozetowej i pionu głównego – 100 mm;
  • sprzęt hydrauliczny powinien być umieszczony kompaktowo;
  • toaleta jest podłączona bezpośrednio do pionu;
  • podczas montażu łuków narożnych należy unikać kątów prostych;
  • rury są montowane pod kątem w kierunku od urządzeń do pionu;
  • za optymalną wartość nachylenia przyjmuje się 2-15 cm na każdy metr rurociągu;
  • rury można układać jawnie na konstrukcjach budowlanych lub ukrywać za nimi;
  • mocowanie odbywa się za pomocą specjalnych wsporników lub łączników;
  • każdy pion musi mieć otwór wentylacyjny;
  • miejsce wyprowadzenia kanalizacji wewnętrznej z budynku wykonane jest nie wyżej niż 0,5 m od poziomu terenu i jest ocieplone.

Zasady dotyczące urządzenia autonomicznego systemu kanalizacyjnego dla letniej rezydencji i wiejskiego domu

Jak już wspomniano powyżej, autonomiczny system kanalizacyjny dla prywatnego domu lub letniego domku można wykonać w kilku wersjach, które należy rozpatrywać osobno.

Szambo.

Zwykły dół, do którego układane są rury pod ziemią. Czasami ściany wykopu są wyłożone cegłami, układane ze szczeliną, która zapewnia filtrację odpadów zawierających wodę. Zalety tego projektu to prostota i niski koszt.

Wad jest więcej:

  • konieczność regularnego usuwania nagromadzonych odpadów;
  • obecność określonego zapachu;
  • zanieczyszczenie gleby i wód gruntowych;
  • możliwość zalania, zwłaszcza wiosną, a także zamarznięcia odpływów zimą.

Zamknięty zbiornik.

Zamknięty, szczelny zbiornik może być wykonany z żelaza lub wytrzymałego tworzywa sztucznego.

W celu jego instalacji wykopuje się dół o rozmiarze odpowiadającym wymiarom instalowanej konstrukcji. Przed zainstalowaniem w korpusie wycina się otwory do wprowadzenia rur.

Po zamontowaniu na miejscu rury wkłada się do wyciętych otworów, a punkty wejściowe uszczelnia się. Aby zapobiec zamarzaniu zbiornika w zimie, należy go naprawić. Możliwości zabezpieczenia może być kilka, są one określane przez każdego programistę wyłącznie indywidualnie. Właz zbiornika musi znajdować się nad powierzchnią gruntu, do niego należy zapewnić przejście sprzętu przeznaczonego do wypompowywania nagromadzonych ścieków.

Szambo.

Montaż szamba w ziemi odbywa się w taki sam sposób, jak instalacja zbiornika magazynowego.

Szamba różnią się konstrukcją, dlatego ich instalację należy rozpatrywać osobno:

Pojedyncza komora.

Ten typ szamba jest podobny do szamba, z tą różnicą, że szambo ma wylot, który jest wyposażony w filtr. Oczyszczona woda jest odprowadzana w miarę gromadzenia się, a oczyszczanie odbywa się poprzez dodanie produktów biologicznych do pojemnika roboczego. Objętość jednokomorowego szamba pozwala na zastosowanie go w małych domach, w których mieszka 2-3 osobowa rodzina. Zalety tego typu szamba to: stosunkowo niski koszt, łatwość montażu i konserwacji. Wadą jest konieczność umieszczenia na znacznej głębokości, co wiąże się z zapobieganiem przedostawaniu się spływu do zbiorników wodnych.

Dwukomorowa.

W tej konstrukcji dwie komory znajdują się w jednej obudowie, z których pierwsza służy do gromadzenia ciężkich ścieków i filtrowanej wody, a druga przeprowadza wtórne oczyszczanie wody i uwalnia ją do gleby.

Szambo dwukomorowe nadaje się do domu, w którym mieszka 5-8 osobowa rodzina, jego atuty to: wysoka jakość sprzątania, długa żywotność oraz możliwość samodzielnego wykonywania prac instalacyjnych. Główną wadą jest konieczność okresowego czyszczenia pierwszej komory.

Z biofiltrem . W konstrukcji szamba tego typu istnieje inna komora, w której umieszczany jest materiał obojętny (keramzyt lub analog). Zaletą projektu jest wyższy stopień oczyszczenia wody po filtracji, a wady: wysoki koszt i konieczność dodawania produktów biologicznych.

Stacja biologicznego (sztucznego) oczyszczania.

Ten rodzaj sprzętu pozwala na najbardziej efektywne oczyszczanie ścieków, współczynnik oczyszczania może wynosić nawet 98%.

Instalacja stacji odbywa się, podobnie jak przy instalacji szamba, jedyną różnicą są wymiary geometryczne takich instalacji i obecność dodatkowego sprzętu inżynieryjnego (pompy), który wymaga podłączenia do sieci elektrycznych. Stacja działa w czterech etapach czyszczenia: mechanicznym, biologicznym, fizykochemicznym i dezynfekcyjnym.

Zalety takich systemów to:

  • szybka instalacja i łatwość obsługi;
  • możliwość recyklingu ścieków na potrzeby techniczne (nawadnianie plantacji i nasadzeń);
  • Bezpieczeństwo środowiska;
  • brak zapachu i negatywny wpływ na środowisko.

Główną wadą jest wysoki koszt.

O tym, jaki rodzaj kanalizacji wybrać i jakie materiały zastosować w tym samym czasie, decyduje każdy deweloper i właściciel podmiejskiej nieruchomości samodzielnie, opierając się na swoich możliwościach finansowych oraz lokalizacji domu czy domku letniskowego. Szeroki wybór modeli i systemów autonomicznej kanalizacji, różniących się właściwościami technicznymi, pozwala na zamontowanie indywidualnego systemu, który spełnia wszystkie jego wymagania.

Aby pomóc początkującym konstruktorom, poniżej znajdzie się nasz artykuł i fabuła.

: “Kanalizacja przydomowa”

Aleksandra
Edytor serwisu